Muradiye Çevikçelik

  • Muradiye Çevikçelik: Necmettin Erbakan Üniversitesi Hukuk Fakültesi
  •  Year : 2024
  •  Vol : 1
  •  Issue : 1
  •  Page : 100-119
The administrative organization of the Republic of Türkiye is organized in accordance with the principles of centralization and decentralization. Local administrations, which have an important place among decentralized organizations, include special provincial administrations, municipalities, and villages. However, due to various reasons such as industrialization, agriculture, and tourism, population is concentrated in certain cities of the country compared to other places. In densely populated cities, continuous provision of many public services requires a special management style compared to cities with lower population density. Therefore, provision “special administrative arrangements may be introduced by law for larger urban centers” was added to Article 127 of the Constitution. Special administrative form mentioned in the article has been embodied in the administrative organization of the Republic of Türkiye as a metropolitan municipality. In provinces where metropolitan municipalities are established, a two-stage administrative form is constituted in the form of metropolitan municipalities and district municipalities. Overlaps and conflicts may arise between metropolitan municipalities and district municipalities in terms of both their areas of activity and duties they are obliged to perform. Zoning planning and zoning supervision are some of the most controversial areas in practice, because metropolitan municipalities are granted various powers in order to ensure coordination and harmony and to allow public services to be provided as required. However, in the fifth paragraph of Article 127 of the Constitution, administrative tutelage is regulated as an authority that central administration holds over local administrations. In this article, legal nature of relationship between metropolitan municipalities and district municipalities is examined. In this context, authorities granted to metropolitan municipalities by Law No. 5216, both in the preparation of zoning plans and in the supervision of district municipalities’ zoning practices, are analyzed from a legal perspective.
Cite this Article As : Çevikçelik, M. (2024). Büyükşehir belediyelerinin ilçe belediyeleri üzerindeki imar denetim yetkisinin hukuki niteliği. Thinking of Urban Decoding Journal (TUDEJ), 1(1), 100-119. https://doi.org/10.69992/0.2024.6

Conflict of interest : The authors declare that they have no conflict of interest.

This article is published under the CC BY-NC 4.0 license.
Thinking Of Urban Decoding Journal
2024, Vol1, Issue1
E-ISSN: 3108-4885
Received : , Accepted : , Published Online :

References

  1. Aktan, T. (1976). Mahallî idarelerde vesayet denetimi. Amme İdaresi Dergisi, 9(3), 3-24.
  2. Akyılmaz, B., Sezginer, M. & Kaya, C. (2023). Türk idare hukuku. Seçkin Yayıncılık.
  3. Akyüz, E. A. (2017). Yerine geçerek işlem yapma: 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu’nun büyükşehir belediyesinin imar denetim yetkisini düzenleyen 11. maddesi üzerine bir inceleme. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  4. Alıcı, O. V. (2012a). Büyükşehı̇r beledı̇yesı̇ ı̇le ı̇lçe beledı̇yelerı̇ arasındakı̇ ı̇lı̇şkı̇ler: İstanbul örneğı̇. [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Üniversitesi
  5. Alıcı, O. V. (2012b). Büyükşehir belediyesinin ilçe belediyeleri üzerindeki denetim yetkisinin kavramsal açıdan değerlendirilmesi. Yerel Politikalar, (2), 38-52.
  6. Arıkboğa, E. (2012). Büyükşehir belediye modeli ve reform. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, (2), 1-32.
  7. Arslan, S. (1989-1990). Mahalli idareler üzerinde merkezi idareye tanınan idari denetimin kapsadığı yetkiler. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. Coşkun Üçok’a Armağan, 2(1-2), 65-87.
  8. Atasayan, M. G. (2012). Kamu hizmetlerinin süreklilik ve düzenlilik ilkesi. On İki Levha Yayıncılık.
  9. Atay, E. E. (2016). İdare Hukuku. Turhan Kitabevi.
  10. Başkaya, A. (2016). Büyükşehir belediyesi ve ilçe belediyeleri arasındaki yerel idari vesayet ilişkisi ve imar denetimi örneği. Terazi Hukuk Dergisi, 11(120), 14-26.
  11. Berk, K. (2011). İdare hukukuna ve idari yargıya ilişkin değerlendirmeler -I-. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 65(2), 35-48.
  12. Bilgen, G., Balcı, E., & Kalça, M. Y. (2022). Kastamonu Bozkurt ilçesinde 11.08.2021 tarihinde meydana gelen sel felaketinin yerinde incelenmesi. Tasarım Mimarlık ve Mühendislik Dergisi, 2(1), 20-35.
  13. Boztepe, M. (2022). Türkiye’de yerel yönetimlerin idari özerkliğinin hukuku. Seçkin Yayıncılık.
  14. Çağlayan, R. (2018). İdare hukuku dersleri. Adalet Yayınevi.
  15. Çakır, H. M. (2022). Yerinden yönetim. T. Yıldırım (Edt.), İdare hukuku (ss. 121-240). On İki Levha Yayıncılık.
  16. Çolak, N. İ. (2013). Büyükşehir belediyelerinin imar denetim yetkileri. Fasikül Hukuk Dergisi, 5(39), 13-18.
  17. Duran, L. (1975). Türkiye’de planlamanın hukuki rejimi. Danıştay Dergisi, 5(18-19), 15-31.
  18. Duran, L. (1982). İdare hukuku ders notları. Fakülteler Matbaası.
  19. Esendemir, E. (2020). Türk belediyeciliği yönetiminde “vesayet denetimine” mukayeseli bir bakış. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
  20. Giritli, İ., Bilgen, P., Akgüner, T. & Berk, K. (2015). İdare hukuku. Der Kitabevi.
  21. Gözler, K. (2022). Mahalli idareler hukuku. Ekin Kitabevi.
  22. Gözübüyük, A. Ş. & Tan, T. (2011). İdare hukuku cilt I genel esaslar. Turhan Kitabevi.
  23. Güran, S. (1991). İşbirliği mi, karşıtlık mı. İdare Hukuku ve İlimleri Dergisi, 12(1-3), 267-275.
  24. İlgezdi, A. R. (2023). İmar hukukunda yıkım ve imar para cezaları. Seçkin Yayıncılık.
  25. Kalabalık, H. (2012). İmar hukuku cilt-1. Seçkin Yayıncılık.
  26. Kalabalık, H. (2023). İdare hukuku dersleri cilt-I. Seçkin Yayıncılık.
  27. Kaplan, G. (2005). 5216 sayılı büyükşehir belediyesi kanunu ile 5393 sayılı belediye kanununa göre belediye meclisi kararları üzerindeki denetim. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi (Prof. Dr. Hüseyin Hatemi’ye Armağan), 3(6), 233-256. Türk İdare Hukuku Sitesi. http://www.idare.gen.tr/kaplan-denetim.htm
  28. Karahanoğulları, O. (2023). İdare hukuku. Turhan Kitabevi.
  29. Muratoğlu, T. (2019). Teşkilât, planlama ve uygulama boyutlarıyla imar hukuku. Seçkin Yayıncılık.
  30. Özay, İ. H. (2017). Günışığında Yönetim. Filiz Kitabevi.
  31. Sancakdar, O., Önüt, L. B., Us Doğan, E., Kasapoğlu Turhan, M. & Seyhan, S. (2019). İdare hukuku teorik çalışma kitabı. Seçkin Yayıncılık.
  32. Şanlı, D. (2009). Planlama yetkisinin analizi. Ankara Barosu Dergisi, (3), 47-58.
  33. Şanlı, H. (2014). Demokratik özerklik ve idari vesayet bağlamında bursa büyükşehir belediyesi mekânsal planlama uygulamalarına bakış. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi.
  34. Şensoy, B. (2010). Yerel özerklik ve yerel yönetimler üzerindeki idari vesayet. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
  35. Tortop, N. (1991). Mahalli idareler. Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.
  36. TÜİK. (2024). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2023. Türkiye İstatistik Kurumu. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2023-49684
  37. Ulusoy, A. D. (2023). Türk idare hukuku. Yetkin Yayınları.
  38. Yıldırım, R. & Çınarlı, S. (2021). Türk idâre hukuku dersleri. Adalet Yayınevi.
  39. Yıldırımer, T. (2019). Büyükşehir belediyelerinin ilçe belediyeleri üzerindeki denetim yetkisi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
  40. Yıldız, M. (2014). Büyükşehir belediyeleri ile ilçe belediyeleri arasındaki ilişkiler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
  41. Kararlara erişim:
  42. https://legalbank.net/arama
  43. https://www.lexpera.com.tr